Van boedhisme en spiritisme naar de Vrijheid

Als kind zag ik beelden op TV over hulp voor sterk ondervoede kinderen in Afrika, die zonder dak boven hun hoofd met opgezette hoofdjes, bolle buikjes en broodmagere beentjes tegen een platte borst van hun moeder gedrukt zaten, wanhopig probeerden ze iets van melk binnen te krijgen voor die dag, in de hoop dat ze in leven zouden blijven. Terwijl ik in een riant huis woonde en iedere dag eten had, naar school ging en 2 maal per jaar op vakantie ging. Deze beelden hebben als 8 jarige diepe indruk op mij gemaakt. Ik kon het niet vatten. Het liet me met veel vragen zitten. Als ik in de wereld keek dan zag ik problemen, pijn en ellende. Als mens ontkom je er niet aan.

In 3de wereld landen zie je honger, armoede en slechte medische zorg. In de Westerse wereld zie je meer psychische en geestelijke noden. Door dingen die er gebeurd zijn in mijn kinder en jeugdtijd had ik weinig zelfvertrouwen ik kreeg een minderwaardigheidscomplex. Ik worstelde met de dingen die ik zag en meemaakte en hoe ik mij daarbij voelde. Ik voelde me een gevangene in mijn eigen leven. Ondanks alles probeerde ik er toch alles aan te doen om een zo waardig, goed en vertrouwensvol leven op te bouwen. Ik bleef staan voor de idealen die ik voor de wereld, voor mijn familie en vrienden en voor mijzelf had. Want ik wist heel diep van binnen, dat er iets moest zijn wat wel een verschil kon maken in deze wereld. Ik wist dat er meer was en ik voelde met heel mijn wezen dat er meer was. Maar wat? De vragen bleven spoken in mijn hoofd: Waarom leven wij en waarvoor leven wij eigenlijk?

Na mijn opleiding en stage las ik een artikel van een Amerikaans  project “Youth at Risk” over drastische levensveranderingen bij ernstig ontspoorde jongeren, waarbij ze een verschil konden maken. Hun basisprincipes werden uitgelegd: 1. Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven, 2. Mogelijkheden creëren , 3. Zelfexpressie, 4. Een netwerk opbouwen. Yes !! Dat is wat ik wilde voor deze jongeren!. Zo zag ik de toekomst. Zo had ik het zelf ook als jongere graag gewild. Mijn ideaal en droom konden eindelijk waargemaakt worden en ik ben voor 200% in het project gestapt. Een paar jaar lang heb ik alles op alles gezet om de projecten succesvol te laten lopen, maar persoonlijk betaalde ik een hoge prijs. Resultaat: Een burn-out op mijn 26ste levensjaar. Ik snapte niet hoe het kwam., maar ik had teveel gegeven. Ik kreeg lichamelijke, emotionele en psychische klachten. Ik begon mijzelf te isoleren en ontwikkelde een eetstoornis en depressie. Ik moest leren mezelf meer liefde, zorg en aandacht te geven en mijn grenzen te bewaken. Door therapieën te volgen leerde ik de negatieve ervaringen uit het verleden te verwerken en een plaatsje te geven en mij waardiger te voelen.

Toch miste ik iets fundamenteels. Een stuk spiritualiteit? Maar ik kon niet zo goed de vinger er opleggen. Ik was compleet de weg kwijt. Dit kwam mede ook door de gezinsscheidingen, de scheve familieverhoudingen en de verdeeldheid die ik vroeger had meegemaakt. Ik werd moe van het vechten en alle onbeantwoorde levensvragen die ik had. Door de burn-out was mijn leven op zijn kop gezet en ik wist niet meer wat mijn bestemming was in het leven. Ik kon op een gegeven moment gewoon niet meer. Op een avond was ik zo moe van het vechten, nadenken en overleven. Dat ik me voor de eerste keer echt overgaf aan het leven. Ik riep naar boven: “Ik ben op, ik kan niet meer! Leven, doe maar met me wat je wilt”. “Wat is mijn lot? Als ik nu dood  ga, dan is het maar zo”.  Opeens voelde ik een enorme angst, ik kroop helemaal ineen en ging op mijn bed liggen. Toen zei iets in mij “ Sta op en loop naar het balkon”. Toen ik de balkondeur op een kier had, zag ik een vallende ster. Dit was voor mij het teken dat ik op het leven kon vertrouwen. Het was alsof een hogere macht tot mij had gesproken en vanaf die tijd kwam er meer vertrouwen in mijn leven.  Ik kon eindelijk accepteren dat ik een burn-out had en begon daarvan herstellen.

Ondertussen had ik voor mijzelf een doel gesteld om met een vriendin naar Nepal te gaan. Ik was op zoek naar spiritualiteit om de leegte in mijn hart te vullen en had met een vriendin voorbereidt om samen de  reis naar Nepal te maken. Maar een paar dagen van tevoren bleek dat ik alleen zou gaan. Maar de hele reis was zo geleidt, dat ik in een gespreid bedje terecht kwam. De juiste omstandigheden en personen kwamen naar mij toe en ik hoefde nergens moeite voor te doen. Alles kwam op het perfecte moment en ik vond helemaal mijzelf weer terug en voelde vrijheid en liefde. Na Nepal ging ik me daarom meer verdiepen in boedhistische en hindoeistische geloof, religie en spiritualiteit. Door het verloop van de reis en mijn ervaringen, de cultuur en hoe de mensen daar leven, besefte ik dat er meer was tussen hemel en aarde. Ik ging veel studies volgen, consulten nemen en workshops volgen over verschillende vormen uit het Boedhisme en spiritualiteit. Ik begon te mediteren en beoefende een zeer intensieve vorm genaamd Vipassana. Verder kwam ik steeds meer in aanraking met New Age en paranormale dingen. Vanaf mijn 18e jaar zag ik al geesten dus toen men mij vertelde over geleide geesten keek ik daar niet vreemd van op. Ik dacht dat ik op de goede weg zat, maar de leegte bleef. Na verloop van tijd kwam ik in kontakt met Reiki, wat nog verder ging. Men vertelde mij dat het je verbond met de universele levensenergie, maar wat die energie precies was wist ik niet. Men zei dat het de kracht van Jezus was en omdat je jezelf kon helen en anderen voelde het goed. Pas veel later kwam ik erachter dat het niet de zuivere genezingskracht van Jezus was, maar eerder een mystieke energie die ze oproepen. Een verborgen duistere kracht die de reiki beoefenaar zelf niet openbaar mag maken.

Omdat de leegte bleef, besloot ik open te bijven staan voor andere dingen. Zo nodigde een vriendin mij op een gegeven moment uit voor een EO-conferentie met als thema “creativiteit”'. Wie niet waagt, wie niet wint! dacht ik, dus ging ik mee. En op die dag werden mijn ogen, oren en hart echt geopend. Ik had een beetje ouderwets beeld van de EO en ik was vastberaden, dat als zij mij gingen overtuigen, dat ik dan weg zou gaan. Maar het tegenovergestelde vond plaats. Ik voelde veel naastenliefde, respect en waardering en ik werd in mijn eigen waarde gelaten. Opeens kon ik de woorden die gesproken werden in mijn hart voelen. Het waren de woorden over wat ik zou willen in het leven en wie ik ben en wilde zijn. Het was heel intens! Ik ben zelf nooit met het Christelijk geloof opgegroeid. Mijn ouders hebben zich zelfs een grote periode tegen het geloof afgezet. Als mensen  over God praatten kon ik niks mee. Maar nu kwam het zo recht in mijn hart. Ik weet nog dat Elly en Rikkert (bekende Christelijke muzikanten) hun verhaal vertelde over hoe zij in het Boedhisme zaten, toen ze opeens de bijbel besloten te lezen en uiteindelijk hun hart aan Jezus hadden gegeven. Ik wilde hier heel graag hier meer over horen en ik was dan ook verbaasd dat Elly met mij ging bidden en tegen mij zei:”Dat gebeurt je ook, God gaat je zoeken”. Ik had geen flauw idee wat ze daarmee bedoelde, maar mijn hart stond ervoor open. Een tijd later in de zomervakantie kreeg ik plots een ingeving om naar mijn werk te gaan om wat op te halen. Mijn werk was 7 weken gesloten en toen ik er aan kwam stond er een oudere man voor de deur. De oudere man wilde een ruimte hebben om een missionaris-bijeenkomst te organiseren en omdat er niemand anders aanwezig was, hielp ik hem verder. Toeval? Hij vertelde dat hij een secretaresse zocht voor zijn vrijwilligersorganisatie en ik had net in mijn hart besloten om vrijwilligerswerk te gaan doen. Het paste precies in elkaar. Met deze man kon ik praten over het geloof en de vragen die ik daarbij had en hij nodigde mij uit voor de kerk “God's Vuur”, een volle evangelische gemeente. Toen ik binnenkwam in die gemeente voelde ik een ongekend grote zuiverheid, liefde en heiligheid wat ik nog nooit zo sterk had gevoeld en gekend. Ik was onder de indruk van de naaste liefde en de liefde en aanbidding voor God. Heel indrukwekkend en interessant. Ik ben altijd wel kritisch geweest en neem dingen niet zomaar aan. Ik voelde dat ik met zuivere mensen te maken had, die mij meer vertelde over God, zijn zoon Jezus, de Heilige Geest en de levendigheid van vandaag op de dag hiervan. Ik wilde graag meer weten. 

In die tijd mediteerde ik nog steeds veel en  ik kreeg veel inzicht over mijzelf, maar ik had geen relatie met God. Ik had nog steeds vragen. Ik wilde weten hoe het nu zat in de geestelijke wereld. Was Boedha en Jezus spiritueel gelijk? En Allah dan? Toen las ik een boek waarin ik antwoorden op mijn vragen kreeg. Het was een boek over de geestelijke wereld en daarin werd beschreven dat Jezus de allerhoogste geestelijke leider is. Mijn hart, intuïtie en gevoel bevestigde dit overvloedig, maar dat je vaak door je eigen zonden of familiezonden weer afgescheiden wordt door God. Ik had ondertussen geleerd dat je door gebed een relatie met God kon opbouwen. Na een paar keer het zondaarsgebed thuis opgezegd te hebben, begon God tot mijn hart te spreken. Het was een grote bovennatuurlijke kracht die ik ervaarde. God zei tegen mij: “Overgave en bidden”. Maar ik wist niet hoe ik moest bidden. De volgende dag zei God tegen mij: “samen bidden”. Die avond mocht ik ervaren hoe krachtig samen bidden is. Ik voelde zo de kern van mens zijnde en de zondigheid waar we in leven. Ik wilde op dat moment het liefste door de aarde zakken.  De dag erna, zei God: “Geef alles op voor mij”. Ik had allemaal kostbare boeken en beelden van verschillende religies van over de hele wereld verzameld, maar terwijl ik ze allemaal weggooide, voelde ik zo'n bevrijding in mijn hart. De dag erna voelde ik dat ik door de knieën moest gaan voor God. Ik liep naar voren in de kerk en ontving Jezus in mijn hart en de Heilige Geest. God raakte mij aan en ik werd bevrijd van de geesten en alle paranormale "gaven". Ik voelde hoe God alle pijn uit mijn binnenste weghaalde en mijn hart genas. Ik was eindelijk thuisgekomen.

Ik ben nog steeds zielsgelukkig en heb al mijn oude religies de rug toegekeerd. Jezus Christus is de allerhoogste God en ik zal een kind van Hem blijven. God ontmoeten is het beste wat mij is overkomen in mijn leven. Hij is diegene die mij echt totaal heeft kunnen genezen en die basisliefde en geluk geeft. Hij is mijn schepper, mijn allerliefste vader. Hij is het die mijn hart door en door kent, al mijn verlangens, dromen, idealen en mijn volledige potentie. En Hij heeft alles  laten waarmaken op zo'n unieke, buitengewone, bijzondere, speciale manier. Vaak willen we zelf zo graag de controle over ons leven behouden en onze eigen wegen, gedachten en plannen creëren. Of vasthouden aan onze boosheid of gelijk. Vaak is er toch nog zoveel teleurstelling, hardheid en kilte in ons hart. Vergeving is een grote sleutel.  God heeft met ieder van ons een perfect, waterdicht plan en een speciale roeping.

Als we maar bereidt zijn om ECHT naar onze harten in samenwerking met ons verstand te luisteren en durven over te geven aan Hem. Je zult de ongekende liefde van Jezus aantreffen en nog veel, veel, veel meer...................... Hij is er ook speciaal voor jou, Hij houdt van je! Hij is voor ons aan het kruis gestorven om alles te dragen, zodat wij nu zijn zegeningen kunnen ontvangen.

Sandy